د محمود خان بابا ژوند

محمودخان بابا (په ګور ئي نور شه) 
1947-2002

یادونه: دا لیکنه د محمود خان بابا او د هغه د مېرمنې ژوندلیک یوازې د یوې تاریخي یادګارې په توګه ترتیب شوې ده. د دې لیکنې موخه دا ده چې د هغوی یاد د راتلونکو نسلونو تر منځ ژوندی پاتې شي، څو راتلونکي نسلونه د خپلو نیکونو او پلرونو له ژوند سره بلد شي او د هغوی له ژوند، تجربو او ښو ځانګړنو څخه زده کړه وکړي

محمود خان بابا په ۱۹۳۷ کال کې نړۍ ته راغلی و. د پاکستان په قومي ریکارډ کې د هغه د زېږون نېټه د ۱۹۳۷ کال د جنورۍ په لومړۍ نېټه ثبت شوې ده - هغه د زریف خان بابا په کور کې زېږېدلی وو

د هغه زېږون په داسې تاریخي پړاو کې شوی و چې د اوسني دیر سیمه د دیر د ریاست تر جلا حکومتي نظام لاندې وه- دغه ریاست په ۱۹۶۹ کال کښې د پاکستان په انتظامي نظام کې شامل شو او په دې توګه د دیر د ریاست تاریخي دوره پای ته ورسېده. له همدې امله محمود خان بابا د دیر د ریاست په زمانه کې زېږېدلی وو، خو له ۱۹۶۹ کال وروسته د پاکستان د ریاست تبعه شو

هغه په داسې وخت کې نړۍ ته راغلی و چې د دیر په ډېرو سیمو کې عصري تعلیم، روغتیا، مواصلاتي اسانتیاوې او نورې بنسټیزې آسانتیاوې ډېرې محدودې وې. په هغه وخت کې د کلیوالي ژوند بنسټ پر ځمکه، کرنه، څارویو او محنت مزدورۍ ولاړ و. هغه خلک چې پر خپلو ځمکو به یې خواري کوله، فصلونه به یې کرل او د خپلو لاسونو په خوارۍ به یې د خپلې کورنۍ ګېډه مړوله، هغوی به نسبتاً ښه ژوند تېرولی شو

د محمود خان بابا د ځواني يادګار عکس 

محمود خان بابا هم په یوه خواري کښ او کروندګرې کورنۍ کې پیدا شو او له ماشومتوبه یې له ځمکې، کرنې او محنت سره ژوره اړیکه پیدا شوه

خانداني شالید او د نسب ونه

د محمود خان بابا د پلار نوم زریف خان بابا، د نیکه نوم ملک خېری خان بابا او د غور نیکه نوم غائبان خان بابا وو. د هغه کورنۍ د خپل لرغوني نسب، آبایي ځمکو، قبایلي دودونو او خانداني ارزښتونو له امله یو تاریخي شالید درلود

د هغه د نسب سلسله داسې بیانېږي

غائبان خان بابا بن شیرزیل خان بن شریف خان بن وهاب خان بن لعلي خان بن متا خان بن کرمو خان بن مبارک خان بن سدو خان بن سردار پاینده خان بن سردار ملې خان بن خواجه بن اکو بن یوسف خان بن مند بن خشې بن کند بن خرشبون بن سړبن

شجره نسب محمود خان او کورنۍ 

دا هغه مشران او نیکونه وو چې د کورنۍ په روایاتو کې د غیرت، مېړانې، زړورتیا، عزت، مېلمه پالنې او سخاوت په صفتونو یادېږي. د دغو مشرانو دودونه او ارزښتونه له یوه نسل څخه بل نسل ته په کورنۍ کې لېږدېدلي  دي

د پلار له اړخه محمود خان بابا د پښتون افغان قوم د مشهور یوسفزي ټبر سره تړاو درلود. د یوسفزي له ملیزي څانګې، د هغې له پاینده خېل، بیا له مبارک خېل، له کرمو خېل او له هغې څخه د لعلي خېل له کورنۍ سره یې نسلي تړاو درلود

دکورنۍ  شجره ونه

د مور له اړخه هم د هغه مور له یوې پښتنې افغانې کورنۍ سره تړاو درلود. د محمود خان بابا مور د شابنیز خان خور وه. د هغې کورنۍ د یوسفزي ټبر د ملیزي څانګې، د پاینده خېل، مبارک خېل، کرمو خېل او د احد خان خېل له کورنۍ سره تړاو درلود، او د هغوی کورنۍ د دیر، واړي د زارئي/سیرئي کلي اوسېدونکې وه

په دې توګه د محمود خان بابا د مور او پلار دواړو اړخونو تړاو د یوسفزي د پراخ قبایلي شالید سره وو. همدې کورني چاپېریال د هغه په شخصیت کې له خپلې ځمکې، کورنۍ، دودونو او خپلوانو سره ژوره مینه او تړاو پیدا کړو

واړي د پاینده خېل یوسفزیو له پخوانیو مېنو څخه ګڼل کېږي. د دې کورنۍ آبایي او موروثي ځمکې د واړي په بېلابېلو سیمو او کلیو کې خپرې وې، چې پکې واړي منزئي، کس، کاکډ، ډوګرام او ملاګجر شامل وو.

د واړي علاقي نقشه 

د آبایي ځمکو او موروثي جایدادونو له امله کورنۍ په بېلابېلو وختونو کې له یوه کلي څخه بل کلي ته کډه شوې ده. د کورنۍ د روایت له مخې، دغه کورنۍ لومړی په واړي منزئي کې مېشته وه، وروسته ملاګجر ته ولاړه، بیا یې په ډوګرام کې استوګنه اختیار کړه او وروسته له ډوګرام څخه بېرته ملاګجر ته کډه شوه

دا کډوالي د کوم ځای سره د تعلق د ختمېدو په معنا نه وه، بلکې د آبایي ځمکو او خانداني جایدادونو د انتظام او ساتنې سره تړاو یې درلود. له همدې امله د دې کورنۍ تاریخ د واړي له بېلابېلو کلیو او سیمو سره تړلی پاتې شوی دی

زریف خان بابا دوه زامن او یوه لور لرله. مشر زوی یې شیرین زاده او کشر زوی یې محمود خان وو. لور یې ريخمه بي بي  نوميده چي  د صندل د سیدانو په کورنۍ کې واده شوې وه  د سيداحمد کور ودانه او د  د سید قلیمون باچا، سید سپین باچا او سید باچا مور وه

محمود خان بابا له ماشومتوبه د خپل پلار او مشر ورور سره پر آبایي ځمکو کار پیل کړی و. په هغه زمانه کې عصري کرنیز ماشینونه او آسانتیاوې نږدې نه وې. کرنه په بشپړه توګه د بدني محنت کار و. د ځمکې تیارول، فصل کرل، فصل رېبل، د څارویو پالنه او نور کرنیز کارونه د ورځني ژوند برخه وه.

محمود خان بابا د خپلې ځوانۍ ډېره برخه په همدې خوارۍ کې تېره کړه. د کرنې تر څنګ یې بېلابېل مزدورۍ کارونه هم وکړل. د ښه روزګار او د خپلې کورنۍ د کفالت لپاره یې بېلابېلو ښارونو ته سفرونه وکړل، هلته یې د تنور کار، مزدوري او نور محنتي کارونه ترسره کړل او حلاله روزي یې پیدا کوله

د هغه په نزد هېڅ حلال کار وړوکی نه و. د هغه مقصد یوازې دا و چې د خپلو لاسونو په خوارۍ حلال رزق پیدا کړي او د خپلې کورنۍ اړتیاوې پوره کړي. هغه محنت ته هېڅکله د بار په سترګه نه کاته، بلکې د خپلې کورنۍ لپاره یې خپله ذمه واري او فرض ګڼل

وروسته محمود خان بابا د دیر واړي، نهاګدرې د صندل کلي له یوې درنې سید کورنۍ سره واده وکړ. د کورنۍ د روایت له مخې د هغه د سرګنۍ نسب له عرب قریشو سره منسوب ګڼل کېږي او دا کورنۍ د حضرت محمد ﷺ د لور حضرت فاطمې رضی الله عنها او د حضرت علي رضی الله عنه له اولادې سره تړلې بلل کېږي

محمود خان بابا او د هغه د مېرمنې پنځه اولادونه وو. یوه لور یې د زېږون پر مهال وفات شوه، خو څلور زامن یې ژوندي پاتې شول - مشر زوی: شاه آمین خان - دوهم زوی: شاهد خان  درېیم زوی: شیر محمد خان - کشر زوی: مختیار علي خان

د محمودخان خان بابا کورنۍ ځامن او نواسي

شاه آمین خان په ۱۹۷۴ کال او شاهد خان په ۱۹۷۸ کال کې د واړي په ډوګرام کښې پیدا شوي وو،  شیر محمد خان او مختیار علي خان په ۱۹۸۹ کال کښې د واړي په ملاګجر کې زېږېدلي وو

د خپلو اولادونو روزنه او پالنه د محمود خان بابا د ژوند له بنسټیزو موخو څخه وه. د محدودو وسایلو باوجود یې د خپلو اولادونو لپاره د خپل وس مطابق هره ممکنه هڅه وکړه او د هغوی د راتلونکي د ښه کولو لپاره یې د خپل ژوند توانونه ولګول

د محمود خان بابا د ژوند ډېره برخه د خپلې کورنۍ د اړتیاوو په پوره کولو کې تېره شوه. هغه په داسې زمانه کې د کورنۍ کفالت کاوه چې د روزګار موقعې کمې، عاید محدود او د ژوند لګښتونه پوره کول یوه دوامداره مبارزه وه

هغه هېڅکله د حالاتو مخې ته همت له لاسه ورنه کړ. کله به یې پر آبایي ځمکو خوارۍ کوله، کله به یې مزدوري کوله، کله به یې د تنور کار کاوه او کله به د روزګار په لټه کې نورو ښارونو ته تللو

د هغه ټول ژوند د دې خبرې یو مثال وو چې یو پلار د خپلې کورنۍ لپاره څومره قربانۍ ورکولی شي -  د محمود خان بابا د شخصیت له تر ټولو څرګندو ځانګړنو څخه شرافت، عاجزي، سادګي، نرم مزاجي، انسان دوستي او امن پسندي وه

هغه ډېر شریف النفس انسان وو. په خبرو کې یې نرمي، په چلند کې یې عاجزي او له نورو سره په رویه کې یې درناوی څرګند و. هغه خپل ټول ژوند په ډېر ساده ډول تېر کړو. غوښتنې یې محدودې وې، خو د خپلې کورنۍ د اړتیاوو د پوره کولو لپاره یې محنت بې سارې وو

د ژوند سختیو د هغه مزاج سخت نه کړو، بلکې د ستونزو باوجود یې په زړه کې نرمي، زغم او له نورو سره خواخوږي ژوندۍ پاتې شو - د محمود خان بابا د ژوند ښایي تر ټولو ځانګړی اړخ د هغه امن پسندي وو

هغه په داسې ټولنه کې پیدا شوی و چې قبایلي دودونه پکې ډېر پیاوړي وو او په پخوانیو وختونو کې د بېلابېلو کورنیو او قبایلو ترمنځ شخړې او دښمنۍ هم د ټولنیز ژوند یوه برخه ګڼل کېدې

د هغه په کورنۍ کې هم داسې ډېر مشران تېر شوي وو چې د مېړانې، زړورتیا او جنګي وړتیاوو له امله په روایتونو کې یادېدل. د یوسفزیو او په ځانګړې توګه د پاینده خېل په تاریخي شالید کې د مېړانې او قبایلي مقاومت د دودونو یادونه کېږي

خو محمود خان بابا د خپل ژوند لپاره بله لار غوره کړه هغه د جګړې پر ځای سوله، د دښمنۍ پر ځای زغم او د شخړې پر ځای خاموشه خواري د خپل ژوند اصول وګرځول، نه یې په قبایلي جګړو کې برخه واخیسته او نه یې په کورنیو دښمنیو کې عملي ګډون وکړه. خپل ژوند یې د ځمکې، محنت، روزګار او د خپلې کورنۍ د کفالت لپاره وقف کړو

دا د هغه د شخصیت یو غیر معمولي اړخ و چې په داسې کورني او قبایلي چاپېریال کې، چې کله کله د مېړانې اظهار د جګړې او دښمنۍ له لارې هم کېده، هغه نرمي، عاجزي او امن خپله ځواک وګرځول - د هغه چوپتیا کمزوري نه وه؛ بلکې د هغه د کردار د مضبوطۍ نښه وه

هغه نه د لوړو منصبونو په لټه کې شو، نه د مال او شهرت پسې وګرځېد او نه یې د خپل حیثیت د ښودلو هڅه وکړه. د هغه د ژوند محور محنت، حلال رزق، کورنۍ او امن وو

د هغه د ژوند طرز موږ ته دا درس راکوي چې د انسان عظمت تل په مال، منصب یا شهرت کې نه وي. ځینې خلک په خاموشۍ سره خپل ټول ژوند محنت کوي، خپل اولادونه روزي، چا ته زیان نه رسوي او په ټولنه کې په امن ژوند کوي. د داسې خلکو عظمت د هغوی په کردار کې وو- محمود خان بابا هم له همدغو خلکو څخه یو وو

د ژوند وروستي کلونه او وفات

له ټول عمره د محنت، سادګۍ او امن په ژوند تېرولو وروسته د محمود خان بابا د ژوند وروستۍ ورځې د ناروغۍ په حالت کې تېرې شوې

د کورنۍ د روایت له مخې، د لنډې ناروغۍ وروسته هغه د «تور زیړي» په نوم ناروغۍ اخته شو، چې په پښتو کې دغه نوم عموماً د هیپاټایټس بي لپاره کارول کېږي

د ناروغۍ له امله یې روغتیا ورځ تر بلې خرابېده. د درملنې لپاره هغه د پېښور لېډي ریډنګ روغتون ته یووړل شو او هلته تر درملنې لاندې وو

د ناروغۍ د شدت له امله روغ نه شو او په ۲۰۰۲ کال کې یې په همدې روغتون کې ساه ورکړه

د هغه د وفات خبر د کورنۍ، خپلوانو او پېژندونکو لپاره لویه غمیزه وه. د هغه جسد د پېښور له لېډي ریډنګ روغتون څخه خپل آبایي وطن دیر واړي ته راوړل شو او د واړي کوټ د استقا حاجي مقبرې کې خاورو ته وسپارل شو

په دې توګه د داسې یو انسان دنیاوي ژوند پای ته ورسېد چې خپل ټول ژوند یې په خاموشه خوارۍ، حلال رزق، د کورنۍ په پالنه، عاجزۍ، انسان دوستۍ او امن کې تېر کړی وو

الله تعالی دې د مرحوم محمود خان بابا کامل مغفرت وکړي، قبر دې یې له نوره ډک کړي، درجات دې یې لوړ کړي او په جنت الفردوس کې دې ورته لوړ مقام نصیب کړي. آمین یا رب العالمین.

______________________________________________

سیده پاسن بي بي

۱۹۴۷ء – ۲۰۱۷ء

د محمود خان بابا مېرمن

د شاه آمین خان، شاهد خان، شیر محمد خان او مختیار علي خان مور

سيده پاسن بي بي (ابې) په ګور ئي نوشه
1947-2017 

د محمود خان بابا مېرمن سیده پاسن بي بي وه. د پاکستان په قومي ریکارډ کې د هغې د زېږون ځای دیر، نهاګدره، صندل او د زېږون کال د ۱۹۴۷ کال جنوري ثبت شوی دی

د هغې نوم سیده پاسن بي بي وه. هغه د صندل له یوې درنې سید کورنۍ سره تعلق درلود. د هغې د نسب سلسله د حضرت محمد ﷺ لور حضرت فاطمې رضی الله عنها او د هغې د مېړه حضرت علي رضی الله عنه پورې رسېدلې بلل کېږي

د پاسن بي بي ابې يو يادګار عکس

هغه د سید قلیمون باچا، سید سپین باچا او سید باچا د تره لور وه. هغې هېڅ ورور نه درلود، بلکې د درېو خویندو په منځ کې دوهمه وه

له محمود خان بابا سره له واده وروسته سیده پاسن بي بي د مینې، وفادارۍ او ملګرتیا یوه غوره بېلګه پاتې شوه.

د سيده پاسن بي بي آبي د اخپلي مور او نواسي د شاه آمین خان لور فرحانه یوسفزئی او نورو ماشومانو سره يو يادګار عکس 

هغې د ژوند سختۍ او ترخې ورځې وزغملې او په هر بد وخت کې یې د خپل مېړه ملګرتیا وکړه. د خپل ژوند یوه لویه برخه یې د کورنۍ، اولادونو او لمسیانو په پالنه او روزنه، د کور په کارونو او د کورنیو څارویو لکه غویانو، غواګانو او چرګانو په ساتنه کې تېره کړه

د مېړه له وفات وروسته یې د خپلو اولادونو او کورنۍ ترڅنګ د ژوند پاتې کلونه تېر کړل - هغه ډېره محنتي، نرم زړه، نرمه خویه او له مینې ډکه ستره مېرمن وه

ناروغي او وفات

د ژوند په وروستۍ دوره کې، په ۲۰۱۲ کال کښې، سیده پاسن بي بي د فالج له اوږدې ناروغۍ سره مخ شوه. له ناروغۍ سره یې د اوږدې مودې لپاره ژوند وکړو

د محمود خان بابا او د هغه د کور وداني  د پاکستان نشنلټي يو زوړ یادګار

بالاخره د ۲۰۱۷ کال د فبرورۍ په ۱۹مه نېټه یې وفات وشوه د هغې وفات د اولادونو او لمسیانو لپاره ډېر لوی غم او صدمه وه- د وفات وروسته یې جسد د واړي ملاګجر د میاں بابا په مقبره کې خاورو ته وسپارل شو

په دې توګه دواړه مېړه او مېرمن نن په خپلو خپلو وروستیو آرام ځایونو کې آسوده خاک دي، خو د هغوی اولادونه او راتلونکي نسلونه د هغوی یاد، مینه، قربانۍ او روزنه له ځان سره راتلونکو نسلونو ته وړي

الله تعالی دې د مرحومې سیده پاسن بي بي آبې کامل مغفرت وکړي، قبر دې یې له نوره ډک کړي، درجات دې یې لوړ کړي او په جنت الفردوس کې دې ورته لوړ مقام نصیب کړي.

 آمین یا رب العالمین

----------------------------------------------------------------

 محمود خان بابا او د هغه د مېرمنې له ژوند څخه ترلاسه کېدونکي درسونه

د محمود خان بابا ژوند موږ ته تر ټولو لومړی دا راښيي چې د حلال رزق لپاره شوې خواري هېڅکله بې ځایه نه ځي

هغه خپل ژوند له عصري تعلیم او لویو وسایلو پرته پیل کړ، خو محنت یې هېڅکله پرېنښود. که به کرنه وه، که مزدوري، که د تنور کار و او که بل کوم محنتي کسب، هغه به هر حلال کار د عزت وړ ګاڼه

د هغه ژوند موږ ته دا هم راښيي چې اصلي مېړانه یوازې په جګړه کې نه ده، بلکې له جګړې او شخړې څخه په ډډه کولو کې هم لویه مېړانه شته

که یو انسان د بدل اخیستلو، دښمنۍ زیاتولو یا شخړې ته د داخلېدو فرصتونه ولري، خو د سولې لاره غوره کړي، نو دا هم د هغه د کردار یوه لویه مېړانه ده

محمود خان بابا موږ ته دا بېلګه راکړه چې انسان کولای شي د خپل چاپېریال ټول دودونه بې له دې چې هر یو یې خپل کړي، د خپل ژوند لپاره یوه غوره او سوله ییزه لار وټاکي

د هغه په نیکونو کې داسې مشران تېر شوي وو چې د مېړانې او زړورتیا په روایتونو کې یادېدل، خو محمود خان بابا په خپل ژوند کې امن، عاجزي او محنت خپله پېژندنه وګرځوله

د هغه د ژوند یو بل ستر درس دا دی چې انسان کولای شي پرته له دې چې نورو ته زیان ورسوي، یو مضبوط او باعزته ژوند ولري

هغه د نورو د ځورولو پر ځای د خپلو لاسونو په خوارۍ خپل ژوند جوړ کړو. د دښمنۍ پر ځای یې کورنۍ ته اهمیت ورکړ، د شخړې پر ځای یې روزګار غوره کړو او د نفرت پر ځای یې انسانیت خپل کړو

د هغه د مېرمنې ژوند موږ ته د وفادارۍ، قربانۍ او کورنیو مسؤلیتونو درس راکوي

هغې د خپل مېړه ترڅنګ د ژوند سختۍ وزغملې، کور یې وساته، د اولادونو او لمسیانو په پالنه او روزنه کې یې برخه واخیسته او د کور له کارونو سره یې څاروي او نور کورني ژوي هم ساتل

د هغې ژوند دا څرګندوي چې یوه مور او مېرمن په خاموشۍ سره د کورنۍ د بنسټ په مضبوطولو کې څومره ستر رول لوبولی شي

د دغو دواړو ژوند موږ ته د مېړه او مېرمنې د متقابلې مینې، وفادارۍ او یو بل سره د ولاړېدو درس راکوي

ژوند تل آسانه نه وي، خو په سخت وخت کې د یو بل لاس نیول او یو د بل ترڅنګ درېدل د ریښتینې ملګرتیا نښه ده

محمود خان بابا او د هغه مېرمنې د ژوند خوښۍ او سختۍ دواړه یو ځای تېرې کړې. د هغوی اړیکه د راتلونکو نسلونو لپاره د مینې، وفادارۍ او یو بل سره د ملګرتیا یوه ښکلې بېلګه ده

ځینې خلک په ګمنامۍ کې خپل ټول ژوند په محنت تېروي، خپل اولادونه روزي، د چا حق نه خوري، د چا لپاره نفرت نه خپروي او په ټولنه کې په امن ژوند کوي  په ظاهره داسې ژوند ساده ښکاري، خو په حقیقت کې همدا ډول کردارونه د راتلونکو نسلونو بنسټ جوړوي

په پای کې د محمود خان بابا او د هغه د مېرمنې ژوند موږ ته دا درس راکوي چې انسان له نړۍ څخه لاړ شي، خو کردار، روزنه، مینه، قربانۍ او نېک اعمال یې له هغه وروسته هم ژوندی پاتې کېږي - د هغوی اولادونه او راتلونکي نسلونه په حقیقت کې د هغوی تر ټولو ستر یادګار دي

د محمود خان بابا ژوند ښایي له لویو تاریخي پېښو، سیاسي منصبونو یا سترو مالي بریاوو څخه ډک نه وي، خو د هغه د ژوند اصلي ښکلا د هغه په کردار کې وه

هغه د داسې زمانې انسان و چې ژوند پکې آسانه نه و. وسایل کم وو، فرصتونه محدود وو او خواري ډېره وه. له دې سره سره هغه د شکایت پر ځای محنت، د شخړې پر ځای امن او د غرور پر ځای عاجزي غوره کړه

نن چې د هغه ژوند ته شاته وکتل شي، د هغه تر ټولو ستر میراث یې یوازې ځمکه او مادي شتمني نه ده، بلکې هغه ښه کردار، د محنت بېلګه، شرافت، انسان دوستي او امن پسندي ده چې خپلو اولادونو او راتلونکو نسلونو ته یې پرېښې ده

د محمود خان بابا داستان موږ ته دا راپه زړه کوي چې ځینې انسانان د تاریخ په کتابونو کې په لويو نومونو نه، بلکې د خپلې کورنۍ، خپل کردار او خپلو نېکو اعمالو له لارې ژوندی پاتې کېږي

محمود خان بابا هم له همدغو خاموشو انسانانو څخه یو و—هغه خپل ټول ژوند یې په محنت تېر کړ، هڅه یې وکړه چې هیچا ته تکلیف ورنه کړي، د خپلې کورنۍ ملاتړ یې وکړ او د قبایلي ټولنې د سختو دودونو تر منځ یې هم امن، عاجزي او انسانیت خپله لار وګرځوله

د هغه د ژوند تر ټولو ښکلې پیغام ښایي همدا وي «د انسان اصلي پېژندنه په دې کې نه ده چې پر نورو یې څومره طاقت استعمال کړی، بلکې په دې کې ده چې خپل طاقت، خپله خواري او خپل ژوند یې تر کومه حده د نورو د ګټې لپاره کارولي دي.»

محمود خان بابا او د هغه مېرمن نن زموږ په منځ کې نشته، خو د هغوی سادګي، محنت، شرافت، عاجزي او امن پسندي د هغوی د اولادونو او راتلونکو نسلونو لپاره یوه روښانه بېلګه ده.

د هغوی ژوند موږ ته دا درس راکوي چې انسان پرته له کوم لوی منصب، شهرت یا شتمنۍ څخه هم د خپل کردار له لارې داسې میراث پرېښودلی شي چې نسلونه نسلونه ژوندی پاتې شي

الله تعالی دې محمود خان بابا او د هغه مېرمنې دواړو ته کامل مغفرت وکړي، د هغوی قبرونه دې د جنت له باغونو څخه یو باغ وګرځوي، درجات دې یې لوړ کړي، نېکۍ دې یې قبولې کړي، له تېروتنو دې یې تېر شي او په جنت الفردوس کې دې ورته لوړ مقام نصیب کړي. آمین یا رب العالمین